Ο Παύλος ζεί - τσακίστε τους Ναζί!

5 χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον Χρυσαυγίτη Ρουπακιά στο Κερατσίνι.

Τιμούμε τη μνήμη του Π. Φύσσα και όλων των θυμάτων των σύγχρονων οπαδών του ναζισμού και του φασισμού.

Αντιφασιστική δράση παντού! Στις πόλεις, στα χωριά, στους τόπους δουλειάς, στα σχολεία και σε κάθε γειτονιά.

Ούτε σπιθαμή γής στην Χρυσή Αυγή και τα λογής ακροδεξιά, ρατσιστικά, φασιστικά και ναζιστικά σκουπίδια που δρουν ανενόχλητα υπό την ανοχή του αστικού κράτους και σε συνεργασία με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς εναντίον κάθε φωνής και δράσης που εναντιώνεται στην αστική πολιτική και κυριαρχία.

Συμμετέχουμε μαζικά στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις-εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

Κερατσίνι, Τρίτη 18/9: Συγκέντρωση στις 5.30μμ στην οδό Π. Φύσσα 60 και διαδήλωση στην πόλη. 

Ο Ναζισμός και ο Φασισμός τσακίζονται από την πάλη ενάντια στους κεφαλαιοκράτες, το αστικό κράτος και παρακράτος!

  Η Αριστερά της μεταπολίτευσης πεθαίνει!

Η Αριστερά της εποχής της κρίσης παλεύει να γεννηθεί!

Τα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα θα περάσουν σίγουρα στην ιστορία σαν μια έντονη και πολυτάραχη περίοδος. Η κρίση όμως δεν έχει τελειώσει και σίγουρα δεν προβλέπεται να τελειώσει σε κάποιον ορατό χρονικό ορίζοντα η βάρβαρη πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται στη χώρα.

Αν καλούμασταν να κάνουμε σήμερα έναν απολογισμό της δράσης των πολιτικών εκφράσεων του εργατικού κινήματος, έναν απολογισμό δηλαδή της δράσης της Αριστεράς τι θα είχαμε να μετρήσουμε και ποια θα ήταν τα γεγονότα – ορόσημα που θα επισημαίναμε;

Χωρίς αμφιβολία, το βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου, είναι ότι η εργατική τάξη υπέστη βάρβαρες περικοπές στα εισοδήματα και τα κεκτημένα της. Παρά το απεργιακό κίνημα και τους δυναμικούς αγώνες το κίνημα της εργατικής τάξης μέτρησε αλλεπάλληλες ήττες που χειροτέρευσαν δραματικά τη θέση της. Η ήττα αυτή δεν είναι μόνο ήττα της εργατικής τάξης, αλλά και ήττα της Αριστεράς που είναι ο πολιτικός χώρος που είναι ταγμένος στον αγώνα για υπεράσπιση και διεύρυνση των κατακτήσεων των εργαζομένων.

Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα πνέει τα λοίσθια κι αν δεν τον βοηθήσουμε να «πεθάνει» θα μας οδηγήσει στην καταστροφή

 Η πύρινη καταστροφή που έπληξε την Αττική δεν είναι αποτέλεσμα ούτε γενικά των ακραίων καιρικών φαινομένων, ούτε γενικά των ανθρώπων. Είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα που μόνο μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού θα μπορούσε να εμφανιστεί. Είναι η ζωντανή απόδειξη του πόσο άρρωστο είναι το σύστημα μέσα στο οποίο ζούμε, του ότι το μόνο που έχει να προσφέρει είναι τη μία τραγωδία πίσω από την άλλη.

Oι εμπορικοί πόλεμοι.

Η συνάντηση των G7 στον Καναδά (8-9 Ιουνίου) σηματοδότησε την έναρξη του εμπορικού πολέμου ανάμεσα στις αναπτυγμένες ιμπεριαλιστικές χώρες του πλανήτη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη της συνάντησης ο Τραμπ ανακοίνωσε μια σειρά από προστατευτικούς δασμούς ενάντια στις υπόλοιπες χώρες του G7 (δασμοί 25% στο ατσάλι και 10% στο αλουμίνιο σε εισαγωγές από τον Καναδά, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Μεξικό), για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Ο Τραμπ ικανοποιούσε έτσι μια βασική προεκλογική του δέσμευση: να θέσει τα συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού πάνω από όλα. Οι Γάλλοι δεν άργησαν να βαφτίσουν τη συνάντηση κορυφής «συνάντηση των G6+1».¹ Και σαν να μη έφτανε αυτό, ο Τραμπ λες και θέλει να ‘τη σπάσει’ στους υπόλοιπους, ζήτησε οι G7 να ξαναγίνουν G8 με τη συμμετοχή της Ρωσίας.²