Μια συντροφική κριτική στο συλλογικό κείμενο από τους Γιώργο Βασσάλο, Γρηγόρη Γεροτζιάφα, Πάνο Δαμέλο και Σπύρο Μαρκέτο

που μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Το κείμενο που κυκλοφόρησε από τους 4 συντρόφους που αναφέρονται στην επικεφαλίδα με τίτλο: «Χρειαζόμαστε σαφή, σφαιρική και γειωμένη πολιτική πρόταση» είναι μια φιλότιμη προσπάθεια να προχωρήσει η συζήτηση στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γύρω από φλέγοντα ζητήματα που μέχρι τώρα η πλειοψηφία των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επέλεγε να τα αγνοεί, όπως το ζήτημα της κυβέρνησης και η αναγκαία τακτική απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ. Το κείμενο αυτό αποτελεί επίσης σύμπτωμα του προβληματισμού που φουντώνει –και θα συνεχίσει να φουντώνει ανεξάρτητα από προθέσεις– στις γραμμές της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς σε σχέση με τη στάση απέναντι στις επερχόμενες εξελίξεις. Όπως πολύ εύστοχα αναφέρει το κείμενο: «Είναι λογικοί και θεμιτοί οι φόβοι για δορυφοροποίηση γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως με τη σημερινή μας γραμμή γινόμαστε, όχι δορυφόρος, αλλά κυριολεκτικά δωρητής σώματος στον ΣΥΡΙΖΑ.»

 Διαβάστε το online

• Η μάχη της νέας Φιλαδέλφειας-Μικρογραφία της σύγκρουσης που έρχεται
• Αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση μειοψηφίας, τον ΣΥΡΙΖΑ και την κομμουνιστική αριστερά
  
• Γειωμένη(;)  πολιτική πρόταση. Μια συντροφική κριτική στο συλλογικό κείμενο από τους Γιώργο Βασσάλο,Γρηγόρη Γεροτζιάφα, Πάνο Δαμέλο και Σπύρο Μαρκέτο
• Αυτοκριτική για τις απανωτές ήττες του κινήματος θα κάνει κάποιος; Με αφορμή την ήττα της απεργίας της ΔΕΗ
• Ο Νόμος για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής. Δώρο στο κεφάλαιο οι χώροι πρασίνου
• Το Ρυθμιστικό Σχέδιο(ΡΣ) Αθήνας και ο ωφελημένος Μελισσανίδης
• Το ενιαίο μέτωπο στην πρακτική της σύγχρονης ελληνικής Αριστεράς (Κώστας Μπατίκας)
• Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών στο σωματείο Ιδιωτικών υπαλλήλων Ν.Τρικάλων
• Νέο εργοδοτικό σωματείο στην τράπεζα Πειραιώς
• Εκλογές υπουργείου Ανάπτυξης(ΥΠ.ΑΝ)
• Αξιολόγηση εργαζομένων στο δημόσιο τομέα
• Διεθνή
• Συνάντηση "Πρωτοβουλίας για την Αριστερή μετωπική συμπόρευση με την Πρωτοβουλία των 1000"
• Έφυγε ο σύντροφος Μάκης Κατσαντάς

Η ανακοίνωση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ (28/29-6) για τις εκλογές πυροδότησε σειρά συζητήσεων για το ζήτημα της τακτικής και της πολιτικής γραμμής του. Στο επίκεντρο η μάχη εντός τους κόμματος για το ζήτημα των συμμαχιών, το οποίο  αποτυπώθηκε στην απόφαση της ΚΕ και άνοιξε συζήτηση στους κόλπους της Αριστεράς. Στο άρθρο αυτό θα σταθούμε στο ζήτημα των συμμαχιών και της πολιτικής γραμμής της εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς. Και διαλέγουμε ένα οξύ τίτλο όχι για να πάρουμε τη ρεβάνς για την χωρίς αρχές κριτική που έχουμε δεχθεί από το 2010 και η οποία ξανακορυφώθηκε πριν τις τοπικές εκλογές και τις ευρωεκλογές αλλά γιατί η πραγματικότητα αποδείχνει ότι οι ηγεσίες της ελληνικής κομμουνιστικής αριστεράς είναι ποτισμένες με σεχταρισμό και οπορτουνισμό-κινηματισμό, ότι οδηγούνται σε μια πολιτική “ουράς” σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ, που είτε την βαφτίζουν “χρήσιμη Αριστερά” (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) είτε την βαφτίζουν “καθαρή πολιτική” (ΚΚΕ). Όμως στην πράξη είναι μια “αμήχανη αριστερά” που δεν διαχωρίζει επίπεδα μεταξύ του εχθρού που λέγεται αστική τάξη (θανάσιμος εχθρός της εργατικής τάξης και του εργατικού κινήματος) και του εχθρού που λέγεται ρεφορμισμός (αστική επιρροή στο εργατικό κίνημα).

Οι ανελέητοι βομβαρδισμοί στη Λωρίδα της Γάζας από το κράτος του Ισραήλ, οι εισβολές και η δράση των ελεύθερων σκοπευτών και οι εκατόμβες των νεκρών και των σακατεμένων που προκαλούν, τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται καθημερινά και τα οποία μια νέα Νυρεμβέργη πρέπει να τα δικάσει, δημιουργούν αποτροπιασμό στους λαούς του κόσμου και αναγκάζουν πολλούς να παίρνουν θέση στο ζήτημα αυτό.

 Ανάμεσά σε αυτούς και ο Κώστας Μιχαλάκης Φιλόλογος-Ιστορικός (στο εξής ΚΜ για συντομία), ο οποίος σε άρθρο του με τίτλο «Εβραίοι, Παλαιστίνιοι, Ισραήλ, Γάζα και στη μέση εγώ…» το οποίο δημοσιεύτηκε στον τοπικό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, επιχειρεί ανεπιτυχώς, κατά τη γνώμη μας, να απαντήσει σε αυτούς που του απευθύνουν ερωτήματα και τον παροτρύνουν να ασκήσει πίεση στους Ισραηλινούς, λέγοντάς του: «Εσύ που ξέρεις τους Ισραηλινούς, γιατί δεν τους λες κάτι για τη Γάζα;»

Αφορμή για αυτή την προτροπή αποτέλεσε, όπως λέει ο ίδιος,  το βιβλίο του «…για την  εβραϊκή κοινότητα Τρικάλων, και μια συζήτηση πάνω στις «Τρωάδες», το εκπληκτικά διαχρονικό έργο του Ευριπίδη για τον πόλεμο.».

 αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της

Κίνησης Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας

Κόμμα για το μέτωπο ή για τη νικηφόρα επανάσταση;

Στις 5 Ιούλη του 2014 δόθηκε στη δημοσιότητα η διακήρυξη της κίνησης κομμουνιστών-Εργατικός Αγώνας, η οποία είναι αναρτημένη στην ομώνυμη ιστοσελίδα.

Πρόκειται για διαγραμμένους ή αποχωρήσαντες από το ΚΚΕ, οι οποίοι ήρθαν σε ρήξη με την ηγεσία του διαφωνώντας με τη γραμμή της.

Μια κριτική προσέγγιση του συνόλου των θέσεων της κίνησης και της διακήρυξης είναι απαραίτητη, όσο απαραίτητη είναι η διευκρίνιση των συμφωνιών και διαφωνιών ανάμεσα σε κομμουνιστές (και όχι μόνο ανάμεσα σε κομμουνιστές αλλά συνολικά ανάμεσα σε αγωνιστές του εργατικού κινήματος).

Τα γεγονότα στην Ουκρανία είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσουν καθοριστικά τις εξελίξεις στην περιοχή και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μπλοκ νεοφιλελεύθερων, ακροδεξιών και νεοναζιστών του καθεστώτος του Κιέβου, με τις ευλογίες και την καθοδήγηση των ΗΠΑ, του ΔΝΤ και της ΕΕ, συνεχίζει με αμείωτη ένταση τη δολοφονική εκστρατεία εναντίον της Νοτιοανατολικής Ουκρανίας.

Ο μόνος αυθεντικός και μέχρι τέλους αντίπαλος της κυβέρνησης του Κιέβου αυτή τη στιγμή, είναι ο αγώνας αντίστασης που διεξάγεται στην Νοτιοανατολική -κυρίως αλλά όχι μόνο- Ουκρανία.

αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Καμπάνιας για την Ουκρανία

 Η πρώτη ερώτηση αφορά το μέτωπο στο Ντονέτσκ και στο Λουγκάνσκ. Ποια είναι η κατάσταση; Τι είδους δυνάμεις παίρνουν μέρος στις “λαϊκές πολιτοφυλακές”;

Η παρούσα κατάσταση είναι πολύ ασταθής. Ο ουκρανικός στρατός και η Εθνοφρουρά επιτίθενται όλες τις δυνάμεις των λεγόμενων ‘αυτονομιστών’. Πολλές πόλεις είναι περικυκλωμένες και βομβαρδίζονται αυτή τη στιγμή. Πληροφορήθηκα πως χθες υπήρξαν βομβαρδισμοί στην πόλη Λισιτσάνσκ, μια μεγάλη βιομηχανική πόλη και οι άνθρωποι προσπαθούν να εγκαταλείψουν την περιοχή. Μια φίλη μου, η οποία είναι νεαρή μητέρα ενός μικρού παιδιού, προσπάθησε να φτάσει στο Χάρκοβο, που βρίσκεται επίσης στην Ανατολική Ουκρανία αλλά όχι στην πρώτη γραμμή, αλλά ο ουκρανικός στρατός σταμάτησε το αυτοκίνητό της και της είπαν ότι μπορεί να συνεχίσει μόνο περπατώντας. Αλλά προφανώς δεν μπορεί να διασχίσει περπατώντας με το παιδί της, που είναι μικρό, μια απόσταση που είναι μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα. Οπότε γύρισαν στο Λισιτσάνσκ, που αυτή τη στιγμή είναι στόχος επιθέσεων.

Πέμπτη 3 Ιουλίου στις 19.00 στην Πλατεία Πατριάρχου

Συγκέντρωση-Πορεία ενάντια στο Ρυθμιστικό Σχέδιο και το ξεπούλημα δημόσιας γης στους καπιταλιστές

Ναι στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια!

Όχι στην καταστροφή του Άλσους και την παραχώρηση δημόσιας γης στον Μελισσανίδη!