Ανακοίνωση του Γραφείου της κ.ο Ανασύνταξη για τη 48ωρη απεργία της 19-20/10- 2011

Η επιτυχία της 48ωρης απεργίας στις 19 και 20 Οκτώβρη και οι μεγαλειώδεις και μαχητικές συγκεντρώσεις της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας, εξέφρασαν με τον πιο αδιάψευστο τρόπο την αγανάχτηση και την αντίθεση του εργατικού-λαϊκού κινήματος και ολόκληρης της κοινωνίας, στην κυβερνητική πολιτική η οποία, με τη σφραγίδα της Τρόικας, οδηγεί στη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση. Το μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα διεκδικώντας την καταψήφιση του νέου σφαγείου των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και καταχτήσεων, του λεγόμενου πολυνομοσχεδίου, απήργησε και διαδήλωσε μαζικά την πλήρη αντίθεσή του στην αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική, έθεσε το ζήτημα της ανατροπής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οποία απονομιμοποιήθηκε πλήρως και αποτελεί ισχνή μειοψηφία στο λαό, ενώ ο Παπανδρέου είναι πλέον άταφο πολιτικό πτώμα το οποίο σύντομα θα θαφτεί.

Διάσπαση φοιτητικών συλλόγων υπό τη σκέπη του κράτους;

Πρόσφατα, το πρωτοδικείο Λαμίας απέρριψε αίτηση της προσωρινής διοικούσας επιτροπής του συλλόγου σπουδαστών ΤΕΙ Λαμίας, που αφορούσε στην έγκριση του καταστατικού του και τη συνεπακόλουθη αναγνώριση του συλλόγου ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.

Το αιτιολογικό της απόφασης συνιστά ένα μνημείο κρατικού αυταρχισμού και επέμβασης του κράτους στην εσωτερική ζωή των συνδικαλιστικών οργανώσεων καθώς στηρίζει την ακυρωτική απόφαση στο ότι στο καταστατικό του συλλόγου αναφέρεται η σαφής αντίθεση του με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τη δημόσια τάξη και το ελληνικό συνταγματικό πλαίσιο. Ακόμη και ένας αστός νομικός θα απορούσε με την εν λόγω απόφαση καθώς στο καταστατικό δεν αναφερόταν ότι το σωματείο[ο σύλλογος] επιδιώκει να επιτύχει τους σκοπούς του έξω από το ελληνικό συνταγματικό πλαίσιο ή με τρόπο βίαιο κτλ.

Οι αντιδραστικές ανατροπές στις Συλλογικές Συμβάσεις και η σημασία τους.

Με νέο πολυνομοσχέδιο που φέρνει προς ψήφιση στη βουλή η κυβέρνηση , καταργεί κάθε εναπομείνασα εργατική κατάκτηση και ο εργαζόμενος θα πιάνει δουλειά ξεκινώντας απ το μηδέν, χωρίς κανένα δικαίωμα. Η ρύθμιση της κυβέρνησης για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ), καταργεί επί της ουσίας τις ΣΣΕ και τη συλλογική διαπραγμάτευση η οποία εξατομικεύεται.

Ο εργάτης θα είναι μόνος του και ευάλωτος απέναντι στον εργοδότη –καπιταλιστή, ο οποίος όμως θα έχει μαζί του το κράτος, την κυβέρνηση, τους νόμους, την επιθεώρηση εργασίας, την αστυνομία, το στρατό, την Ε.Ε, το ΔΝΤ και πάει λέγοντας. Αυτό το συσχετισμό δύναμης ήθελαν χρόνια τώρα να πετύχουν οι καπιταλιστές έναντι των εργατών, αυτό το συσχετισμό τους κατοχυρώνει νομικά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μαζί με άλλες πρόθυμες δυνάμεις του κεφαλαίου. Πιο συγκεκριμένα, με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις:

Ο ρόλος και η αξία της Συλλογικής Σύμβασης

Η πάλη για τις Συλλογικές Συμβάσεις αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα πρώτης γραμμής για την εργατική τάξη, διότι την ενοποιεί και δημιουργεί ενιαίο μέτωπο απέναντι στους καπιταλιστές. Είναι η στιγμή που αποτυπώνονται οι συσχετισμοί δύναμης ανάμεσα στις τάξεις, οι οποίες παρατάσσουν το σύνολο των δυνάμεών τους γι’ αυτή τη μάχη, σε πανελλαδικό επίπεδο.