Απόφαση έκτακτης συνδιάσκεψης 1-2 Σεπτέμβρη

1. Η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και αγκαλιάζει όλο και περισσότερες χώρες στην ευρωζώνη και παγκόσμια. Το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης ενισχύει τις φυγόκεντρες τάσεις στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. Οι ενδο-ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, εντείνεται η προσπάθεια των ισχυρότερων δυνάμεων να μετακυλήσουν τις συνέπειες της κρίσης στις πιο αδύναμες.

Η γερμανική αστική τάξη και από κοντά εξαναγκαζόμενες οι άλλες αστικές τάξεις της Ε.Ε., θέλουν να κερδίσουν χρόνο για να βρουν τρόπους σταθεροποίησης του ευρώ. Προσκρούουν στην αντιμετώπιση της κρίσης στην Ισπανία και την Ιταλία. Είτε θα εξαναγκαστούν οι αστικές τάξεις αυτών των χωρών σε μία πορεία αντίστοιχη της Ελλάδας (ηπιότερη και με δημοσιονομικό αποτέλεσμα αλλά με αντίστοιχες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες) και θα αποδεχτούν τον ιστορικό υποβιβασμό τους στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα είτε πρέπει να διασωθούν από την Ε.Ε. με άλλους όρους. Οι όροι αυτοί στοιχίζουν πολύ στη Γερμανία και δεν είναι διατεθειμένη να τους αποδεχτεί η γερμανική αστική τάξη. Άρα συζητάμε για μία σύγκρουση που μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση της ευρωζώνης όπως είναι σήμερα.

Ανακοίνωση του Γραφείου της ΠΕ της κομμουνιστικής οργάνωσης ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ για το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιούνη

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιούνη καταδεικνύει την αδυναμία του λαϊκού κινήματος να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε στις 6 Μάη, να καταβαραθρώσει τα κόμματα των μνημονίων και να αναδείξει κυβέρνηση που θα κινηθεί στην κατεύθυνση καταγγελίας του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης, παύσης πληρωμών προς τους τοκογλύφους δανειστές, κατάργησης των αντεργατικών-αντιλαϊκών νόμων και ικανοποίησης των ώριμων διεκδικήσεων του συνδικαλιστικού κινήματος, οξύνοντας με τον τρόπο αυτό την ταξική πάλη και σύγκρουση και ανοίγοντας έτσι το δρόμο για βαθύτερες και πιο ριζοσπαστικές αλλαγές σε όφελος της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού.

Όχι στη διάλυση της Αγροτικής Τράπεζας

Κρατικοποίησης με Εργατικό Έλεγχος

Η απόφαση της κυβέρνησης να χαρίσει την Αγροτική Τράπεζα στην Τράπεζα Πειραιώς, δείχνει με τον πιο εξόφθαλμο τρόπο το πλιάτσικο που εξελίσσεται σήμερα στη χώρα. Δείχνει επίσης πως απαντάνε οι καπιταλιστές στην κρίση τους: λεηλατούν το δημόσιο πλούτο και σπρώχνουν την εργατική τάξη στην πείνα, την εξαθλίωση και την ανέχεια, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους.

Η κυβέρνηση και το κράτος έρχονται αρωγοί στους κεφαλαιοκράτες και στο χρηματιστικό κεφάλαιο, στο ξεπέρασμα της κρίσης σε βάρος της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού. Παρεμβαίνουν με ωμό και κραυγαλέο τρόπο υπέρ των τραπεζών χαρίζοντάς τους σταθερό και μεταβλητό κεφάλαιο (χρήμα, κτιριακές και άλλες υποδομές, δίκτυο, φτηνό και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό κλπ), συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση της κερδοφορίας τους.

Το δίλημμα που τίθεται εδώ και δυόμιση χρόνια και κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο φανερό, είναι το εξής:

Το μεγάλο τσουβάλι του Μάκη Μαΐλη και ποιος υπονομεύει την κομμουνιστική πολιτική

“αναδημοσίευση από το Βαθύ Κόκκινο”

Με άρθρο του στο Ριζοσπάστη, την Τετάρτη 6/6/2012, ο Μάκης Μαΐλης (Μ.Μ.), στρέφεται κατά πάντων, κατά δικαίων και αδίκων, οι οποίοι «επιτίθενται στην πολιτική του ΚΚΕ, προκειμένου να τη φέρουν... στο σωστό δρόμο!».

Κατά τον ίδιο τρόπο βέβαια θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να βάλει στην ίδια μοίρα το ΚΚΕ, με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και άλλες δυνάμεις, οι οποίες, δήθεν από κοινού, του επιτίθενται. Μια τέτοια ισοπεδωτική πολιτική λογική, όμως, δεν ταιριάζει σε κομμουνιστές, οι οποίοι πρέπει να είναι σε θέση να διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στις διάφορες πολιτικές δυνάμεις και οργανώσεις για να μπορούν να κάνουν συμμαχίες, να αποσπούν δυνάμεις από τον αντίπαλο, να μεγαλώνουν και να ενισχύουν το μέτωπο των δυνάμεων της εργατικής τάξης.

Ξέρουμε ότι ίσως να ζητάμε πολλά από τον Μ.Μ., αλλά οι κομμουνιστές ποτέ δεν τσουβάλιαζαν παραιτούμενοι από την ανάγκη της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης σε ταξικό-πολιτικό επίπεδο.