• Να υπογραφεί ΕΓΣΣΕ και κλαδικές ΣΣΕ με γενικευμένη και αναδρομική ισχύ και αποκατάσταση των εργατικών μισθών, με αυξήσεις στους μισθούς, τα μεροκάματα και τις συντάξεις που θα ενσωματώνουν τον πληθωρισμό
• Άμεση προστασία των ανέργων-απαγόρευση δια νόμου των απολύσεων-Δουλειά για όλους με πλήρη δικαιώματα
• Να πληρωθούν ΤΩΡΑ όλα τα δεδουλευμένα που χρωστούν οι επιχειρήσεις στους εργάτες. Σε αντίθετη περίπτωση να δημευτούν οι περιούσιες των καπιταλιστών αυτών

Η επιβολή του «νόμου και της τάξης» είναι η επιβολή του νόμου και της τάξης των καπιταλιστών.

Κάτω η δικτατορία του κεφαλαίου!

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού.

Ο μόνος τρόπος για τους καπιταλιστές και την κυβέρνησή τους να επιβάλλουν την πολιτική που καταργεί κάθε δικαίωμα και κατάχτηση της εργατικής τάξης, που οδηγεί την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό στην εξαθλίωση και τη λιμοκτονία, είναι η ανοικτή καταστολή και τρομοκρατία. Αυτά είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο στους χώρους εργασίας, με τις απολύσεις και τις απειλές για απολύσεις, με τις μονομερείς αποφάσεις για μειώσεις μισθών και αλλαγής των συμβάσεων, με την αχαλίνωτη αυθαιρεσία και την ανοικτή τρομοκρατία των αφεντικών και προϊστάμενων. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό –νομοθετικό, δικαστικό και κατασταλτικό –, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιεί και την εφεδρεία των φασιστών, για να επιβάλλει στην κοινωνική και πολιτική κατάσταση αυτό που είναι ήδη πραγματικότητα στους χώρους εργασίας, δηλαδή την άμεση επιβολή της θέλησης των καπιταλιστών.

Τα παραμορφωμένα πρόσωπα των νεαρών που συνελήφθησαν στην Κοζάνη και κατηγορούνται για ληστεία, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την μεταχείριση που είχαν στα κρατητήρια της ΕΛΑΣ: πρόκειται για ένα ακόμα κρούσμα βασανισμού κρατουμένων από τα πολλά που συνέβησαν στους τελευταίους μήνες.

Το πογκρόμ των απολύσεων, της κατεδάφισης των εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων και του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και των οργανισμών κοινής ωφέλειας που έχουν εξαπολύσει οι καπιταλιστές και η κυβέρνησή τους, συνοδεύεται από απανωτά κρούσματα εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και άποψης, με σαφή προσπάθεια απαγόρευσης του δικαιώματος της απεργίας, πράγμα που εκφράζεται με την κήρυξη όλων σχεδόν των απεργιών ως παράνομες από τα δικαστήρια.