Η Αριστερά της αξιοπρέπειας, τουτέστιν η Αριστερά της υποταγής.

Με αφορμή τη συνέντευξη της Μπέττυ Μπαζιάνας στην Εφημερίδα των Συντακτών

 Η συνέντευξη της συντρόφου/συζύγου του Πρωθυπουργού κ. Μπέττυ Μπαζιάνας (Εφημερίδα των Συντακτών, 5-7 Ιανουαρίου 2018) έχει μια αξία να σχολιαστεί από επαναστατικές δυνάμεις γιατί εκφράζει με περιεκτικό τρόπο την ουσία της πολιτικής γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ για το πώς πολιτεύθηκε και πολιτεύεται τα τελευταία τρία χρόνια που είναι κυβέρνηση.

Στα πλαίσια της συζήτησης που έχει ανοίξει για το λεγόμενο "Μακεδονικό", αναδημοσιεύουμε ένα παλιότερο κείμενο του συντρόφου Κώστα Μπατίκα από το τεύχος 28 της Αριστερής Ανασύνταξης (Ιανουάριος-Μάρτιος 2005).

Η συζήτηση αυτή, όπως πάντα, έτσι και σήμερα, ανοίγει με αφορμή την σύνοδο του ΝΑΤΟ τον ερχόμενο Ιούνιο και την ένταξη της πΓΔΜ στην Ευρωατλαντική συμμαχία. Ζητούμενο η άρση του βέτο της Ελλάδας και η ενίσχυση του ΝΑΤΟϊοκού ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από το εθνικιστικό ντελίριο των αρχών του 1990, ωστόσο η "σπορά" του Σαμαρά και των διάφορων πατριδόπληκτων, εθνικιστών, ακροδεξιών και φιλοναζιστών αντέχει στο χρόνο και ετοιμάζεται για νέες εθνικιστικές φιέστες στην βόρεια Ελλάδα. Τσιμουδιά για το ΝΑΤΟ και το ρόλο του στα Βαλκάνια, άχνα για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου και διάφορων μικροαστών που κοντά 30 χρόνια τώρα στοχεύουν στην καταλήστευση της γειτονικής χώρας.

Τιμούμε την μνήμη του Ν. Τεμπονέρα!

Τιμούμε τους νεκρούς της εργατικής τάξης!

Να ανατρέψουμε το σύστημα που γεννάει δολοφόνους! Να τσακίσουμε το κράτος των καπιταλιστών και παρακράτος τους!

Η δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα το βράδυ της 8^ης Γενάρη του 1991 έγινε σε μια περίοδο που το αστικό σύστημα έκανε ακόμα πιο έντονη τη νεοφιλελεύθερη επίθεση του στην εργατική τάξη και στη νεολαία, επίθεση που «προετοιμάστηκε» από τις συμμαχικές και οικουμενικές κυβερνήσεις που προηγήθηκαν. Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη προχωρούσε από νίκη σε νίκη στις επιθέσεις της στο εργατικό κίνημα. Την ίδια στιγμή η πρόσφατη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και των άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, η παράδοσή τους στον καπιταλισμό και τα αδιέξοδα της Αριστεράς στην Ελλάδα, που κορυφώθηκαν με τη συμμετοχή των κομμουνιστών σε αστικές κυβερνήσεις, άφηναν χωρίς επαναστατική προοπτική το εργατικό και νεολαΐστικο κίνημα. Και όμως, κόντρα σε όλα αυτά, η δυσαρέσκεια κυρίως των εργατικών μαζών θα στηρίξει το κίνημα στους χώρους της εκπαίδευσης που θα γιγαντωθεί

Αναδημοσίευση από την Ιστοσελίδα του "Εργατικού Αγώνα"

Του Γεράσιμου Αραβανή.

Στην επέτειο των εκατό χρόνων από την Οχτωβριανή επανάσταση οργανώνονται στη χώρα πλήθος δραστηριότητες κάθε είδους. Από την έκδοση μεγάλου αριθμού βιβλίων, τα μεγάλα αφιερώματα, θετικά και αρνητικά, σε εφημερίδες και περιοδικά, συγκεντρώσεις, συζητήσεις και ημερίδες.