[2015-05-09] Και ο κ. Λαφοντέν με τη γραμμή Σόιμπλε με ολίγη… διαγραφή χρέους!

Μέτωπο για την μονομερή διαγραφή του χρέους ή μέτωπο για την δραχμή;

Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα που αφορά κάθε πολιτική δύναμη η οποία αρθρώνει λόγο ενάντια στην ευρωζώνη. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα σε θέτει αυτόματα και ανεπίστρεπτα στο πλευρό της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είτε στο πλευρό της καταρρακωμένης ελληνικής αστικής τάξης, των μεσαίων και μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού. Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ως μοναδική προϋπόθεση ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας χωρίς τους ευρωενωσιακούς περιορισμούς είναι μια μεγάλη πολιτική απάτη και έχει χιλιοειπωθεί από το ξέσπασμα της κρίσης ως σήμερα. Όποιος μιλά για έξοδο από την ευρωζώνη και εθνικό νόμισμα δεν μιλά εξορισμού για μια φιλολαϊκή λύση. Όσοι φαντάζονται ότι η έξοδος από το ευρώ και η παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει «νομισματική ελευθερία και απαλλαγή από τους ευρωενωσιακούς περιορισμούς» είναι είτε ρομαντικοί, είτε αγνοούν τι σημαίνει ότι μια χώρα είναι μέλος της Ε.Ε., είτε χειρότερα είναι πολιτικοί απατεώνες. Στόχος της Αριστεράς είναι να αποκαλύπτει στον λαό τους πολιτικούς απατεώνες, εντός και εκτός συνόρων, και να καθιστά τον ρομαντικό αγωνιστή ικανό να κατανοήσει την απάτη και να κάνει ψύχραιμες και συνειδητές πολιτικές επιλογές.

Ένας τέτοιος πολιτικός απατεώνας, λοιπόν, είναι ο κ. Όσκαρ Λαφοντέν ο οποίος έκανε την εξής «σημαντική» δήλωση: «Τάσσομαι υπέρ του να αποκτήσει η Ελλάδα το ίδιο νομισματικό καθεστώς όπως η Δανία και έτσι να μπορέσει να αποκτήσει μια νέα ευκαιρία για να ανασυγκροτήσει ξανά της οικονομία της. Τάσσομαι υπέρ του να αποκτήσει η Ελλάδα τον έλεγχο της δικής της Κεντρικής Τράπεζα, ένα δημοκρατικό έλεγχο, διότι η Κεντρική Τράπεζα θα έχει τότε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει ξανά επενδύσεις.»… «Το κούρεμα του χρέους είναι αναπόφευκτο…»… «Αυτό το κούρεμα πρέπει φυσικά να γίνει αντικείμενο διαπραγματεύσεων με τους δανειστές. Υπάρχουν μάλιστα ιστορικά παραδείγματα, όπως είναι η συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Πρέπει να είναι υπολογισμένο έτσι ώστε η ελληνική οικονομία να είναι σε θέση, όταν αναπτυχθεί ξανά , να μπορεί να εξυπηρετήσει το υπόλοιπο χρέος της. Μόνο το κούρεμα δεν θα είναι αρκετό. Η ένταξη στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα πρέπει προστεθεί ώστε να έχει ξανά η ελληνική οικονομία την δυνατότητα να αναπτυχθεί.". Ακόμα προσπαθούμε να κατανοήσουμε τους λόγους που μια τέτοια δήλωση βρίσκει ευήκοα ώτα στην ιστοσελίδα Iskra. Για να το θέσουμε αλλιώς: που ακριβώς εντοπίζει ο επιμελητής της ανάρτησης το «σοκ» όταν γράφει: «Πρόταση – σοκ για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ από τον Όσκαρ Λαφοντέν…»?

Η γραμμή του κ. Λαφοντέν είναι μια Ελλάδα με δραχμή και μνημόνια διανθισμένη με συνθήκη Λονδίνου 1953. Ο κ. Λαφοντέν τάχα ξεχνά ότι το 1953 το Βερολίνο ήταν πρωτεύουσα της Ανατολικής Γερμανίας και η χώρα του είχε πρωτεύουσα τη Βόννη; Η σημερινή πρωτεύουσα της (ενωμένης) Γερμανίας, το 1953 ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της υπό Σοβιετική επιρροή. Αυτό ίσως βοηθήσει όσους επικαλούνται τη συνθήκη του Λονδίνου να κατανοήσουν πως το χρέος της Δυτικής Γερμανίας μειώθηκε κατά 62%. Ο Σόιμπλε που κατανοεί την ποιοτική διαφορά του 1953 με το 2016 δεν είναι διατεθειμένος να συναινέσει στο κούρεμα του ελληνικού χρέους. Γι αυτό ο κ. Σόιμπλε είναι ένας τίμιος αστός που υπηρετεί μέχρι τέλους τα συμφέροντα της κυρίαρχης γερμανικής αστικής τάξης, αντίθετα ο κ. Λαφοντέν θα έπρεπε να είναι ένας ανυπόληπτος πολιτικός σαλτιμπάγκος που προτείνει την ίδια γραμμή, δηλαδή δραχμή εντός Ε.Ε. και μνημόνια, αλλά τη διανθίζει με ανιστόρητα επιχειρήματα. Έτσι ο κ. Λαφοντέν, αφού ξεμπέρδεψε και με το ελληνικό χρέος,  όταν «η ελληνική οικονομία είναι σε θέση, όταν αναπτυχθεί ξανά , να μπορεί να εξυπηρετήσει το υπόλοιπο χρέος της. Μόνο το κούρεμα δεν θα είναι αρκετό. Η ένταξη στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα πρέπει προστεθεί ώστε να έχει ξανά η ελληνική οικονομία την δυνατότητα να αναπτυχθεί.», μας προτείνει να επανέλθουμε στην ευρωζώνη όταν γίνει ανταγωνιστική η οικονομία (!), ότι δηλαδή προτείνει και ο… κ. Σόιμπλε!!!

Αγαπητοί σύντροφοι ο κ. Λαφοντέν είναι με τη γραμμή Grexit του Σόιμπλε! Τελεία και παύλα!

Το σοκ στις δηλώσεις αυτού του κυρίου δεν είναι αυτά που λέει αλλά ότι αυτός ο «φωστήρας» φιλοξενείται σε ένα φόρουμ που βασικά μέλη είναι ο κ. Λαπαβίτσας, ο κ. Τζήμας, ο κ. Κουβελάκης, ο κ. Μαρκέτος, ο κ. Μαριόλης, ο κ. Μπελαντής και άλλοι βέβαια εντός και εκτός Ελλάδος που είναι ενάντια στο Grexit του Σόιμπλε. Κατανοούμε την ανάγκη πολυφωνίας. Αλλά πρέπει να μας προβληματίσει γιατί η Iskra βλέπει με συμπάθεια αυτές τις δηλώσεις... Βέβαια αν μας απασχολεί να μάθουμε πως θα είναι η Ευρώπη με ένα Grexit, θα τολμούσαμε –με όλο το θάρρος- να προτείνουμε μια ημερίδα με καλεσμένο τον κ. Σόιμπλε, αντί του κ. Λαφοντέν, ως πιο ικανό πολιτικό και ιθύνων νου του Grexit.

Ο κ. Λαφοντέν πέρα από το γεγονός ότι αποκρύπτει την πρόσφατη ιστορία της χώρας του, αποκρύπτει επίσης ότι η νομισματική κυριαρχία εντός της Ε.Ε. είναι ψέμα. Μια χώρα μέλος της Ε.Ε. αντικειμενικά υπόκειται σε περιορισμούς και πρέπει να υπακούει στις οικονομικές επιλογές της Ένωσης. Στο πρόσφατο εμπάργκο της Ε.Ε. προς την Ρωσία, η Ελλάδα στερήθηκε τη δυνατότητα εξαγωγών αγροτικών προϊόντων προς την Ρωσία. Αυτό δεν ήταν συνέπεια της ένταξης στην ευρωζώνη, αλλά συνέπεια της ένταξης στην Ε.Ε.. Η Ελλάδα, αν αρνηθεί την ΚΑΠ και τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτήν δεν μπορεί να προσδοκά σε αγροτικές επιδοτήσεις και θα δεχθεί και οικονομικές κυρώσεις για την απειθαρχία της είτε είναι μέλος της ευρωζώνης είτε δεν είναι. Εντός Ε.Ε. καμιά χώρα δεν είναι ελεύθερη να ασκεί «εθνική νομισματική πολιτική», πάντα υπάρχουν φανεροί ή πιο κρυφοί περιορισμοί στην οικονομία που κουρελιάζουν την «ελευθερία» αυτή. Για το λόγο αυτό η άποψη του κ. Λαφοντέν ότι μια χώρα «…έχει μόνο τότε τη δυνατότητα να βελτιώσει την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα της αν ξεφύγει από τις επιταγές της τρόικας, ή καλύτερα αν απεγκλωβιστεί από τις ευρωπαϊκές συνθήκες, δηλαδή αν αποκτήσει ξανά μερικώς την αυτονομία της νομισματικής πολιτικής της.» είναι μια ανοησία. Η αλήθεια είναι ότι για να απεγκλωβιστεί η Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές συνθήκες πρέπει να αποχωρήσει με δική της επιλογή από την Ε.Ε.. Αυτό όμως δεν το θέλει ο κ. Λαφοντέν, αντίθετα επιθυμεί απλά να πάρουμε ένα διάλλειμα από την ευρωζώνη... όπως και ο κ. Σόιμπλε!

Η γραμμή Σόιμπλε δεν είναι ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αντίθετα θα είναι μια υλική πραγματικότητα αν τελικά η ελληνική αστική τάξη αποτύχει να διατηρηθεί εντός της ευρωζώνης λόγω της κατάρρευσης της ανταγωνιστικότητάς της. Η ελληνική οικονομία είναι σε βαθειά ύφεση και η παραμονή στην ευρωζώνη δεν εξαρτάται μόνο από τη βούληση της ελληνικής αστικής τάξης, αλλά και από τις άλλες ευρωπαϊκές αστικές τάξεις. Συνεπώς το ενδεχόμενο «προσωρινής παύσης» της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Τα κόμματα που τάχθηκαν στο «πάση θυσία ευρώ» θα καταποντιστούν γιατί η αστική τάξη θα χρειάζεται ένα «μέτωπο της δραχμής» για να εφαρμόσει τη νέα πολιτική της. Όσοι σήμερα εμφανίζουν ως λύση για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας την επιστροφή σε μια υποτιμημένη (λιγότερο ή περισσότερο) δραχμή, στην μερική (κατόπιν διαπραγμάτευσης) διαγραφή χρέους και σε προγράμματα χρηματοδότησης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας αντικειμενικά θα δουλέψουν, θελημένα ή μη, υπέρ του ελληνικού κεφαλαίου και του οικονομικού restart με όχημα το εθνικό νόμισμα και την υποτίμηση της εργατικής δύναμης. Όποιες δυνάμεις στην Αριστερά ασπαστούν τέτοιες πολιτικές θα βρεθούν να ψαρεύουν στα ίδια θολά νερά που θα ψαρεύει ο δεξιός και ακροδεξιός «ευρωσκεπτικισμός» που είναι πρόθυμος να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην αστική τάξη αν αυτή τελικά εκδιωχθεί από την ευρωζώνη.

Για την εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα η πολιτική αυτή είναι εχθρική, άσχετα αν ο φορέας της είναι αριστερής ή δεξιάς-ακροδεξιάς απόχρωσης γιατί στοχεύει, τελικά, να την θέσει υπό τη μπότα νέων μνημονίων, αυτή τη φορά με δραχμή και «εθνική νομισματική πολιτική». Η εργατική τάξη πρέπει να απαντήσει με το μέτωπο της μονομερούς διαγραφής του χρέους! Το μέτωπο της μονομερούς διαγραφής του χρέους ανοίγει τη σύγκρουση με όλες τις πτυχές της σημερινής μνημονιακής-ευρωενωσιακής αιχμαλωσίας των λαϊκών τάξεων. Κανένα πολιτικό πρόγραμμα υπέρ των λαϊκών συμφερόντων δεν μπορεί να αρθρωθεί αν δεν ξεμπερδέψουμε μια και καλή με τον φαύλο κύκλο του δανεισμού και της υπερχρέωσης. Καμιά ελπίδα δεν έχουν τα δήθεν προοδευτικά σλόγκαν «δραχμή= ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας». Καμιά υποχώρηση δεν πρέπει να γίνει στο βωμό του «να μην χαθούν τα ΕΣΠΑ».

Η ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα αρνηθεί το δημόσιο χρέος και θα διακόψει την αποπληρωμή του διαπαντώς σημαίνει πως ταυτόχρονα θα έχει κηρύξει πόλεμο ενάντια στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που λυμαίνεται το μόχθο του εργαζόμενου λαού. Με δική της βούληση θα αποχωρήσει από την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Θα βάλει χέρι στα προνόμια του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου που ισοπέδωσαν το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων τάξεων μέσω των Μνημονίων και όχι μόνο. Μια τέτοια κυβέρνηση είναι η μόνη που μπορεί να βρει λαϊκή στήριξη και ενεργή συμμετοχή στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης οικονομίας προς όφελος των εργαζομένων. Η τραγική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιδέχεται ξαναζεσταμένα προγράμματα και γραμμές "σκληρής διαπραγμάτευσης" με ολίγη… από δραχμή.

Πλέον έχουμε μετρημένα κουκιά: είτε θα παλέψουμε για να απαλλαγούμε από το χρέος, την ευρωζώνη (μόνιμα και όχι με... "διαλείμματα"), την Ευρωπαϊκή Ένωση, παίρνοντας ταυτόχρονα τον έλεγχο των βασικών οικονομικών δραστηριοτήτων (τράπεζες, βιομηχανία, ναυπηγεία, μεταλλεία, αγροτική παραγωγή κλπ) είτε θα αλλάξουμε στρατόπεδο και θα διαχειριστούμε την ήττα της αστικής τάξης και την επόμενή της μέρα με σχέδιο Σόιμπλε. Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει. Και αυτό πρέπει να το προσέξουν όσοι πιθανώς γοητεύτηκαν ή γοητεύονται από προτάσεις σαν του κ. Λαφοντέν...

Αυτή τη συζήτηση πρέπει να διεξάγει πλατιά η Αριστερά. Η πρώτη πανελλαδική συνδιάσκεψη της Λαϊκής Ενότητας, στα πλαίσια του δίμηνου προσυνδιασκεψιακού διαλόγου οφείλει να κάνει το πρώτο βήμα για να ανοίξει πλατιά ο διάλογος αυτός.

 

Τ. Στεργίου

 

Αναζήτηση

Γνώμες