[2016-03-01] ΣΥΜΒΟΛΗ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΛΑΕ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΙΔΡΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

Αναδημοσίευση κειμένου μελών της ΛΑΕ ενόψει της πανελλαδικής συνδιάσκεψης

 

Ως άνθρωποι ενταγμένοι στην αριστερά, που συμμετέχουμε στη ΛΑΕ, θα θέλαμε να θέσουμε εντός της ΛΑΕ, κάποια ζητήματα στρατηγικής, τακτικής και διαδικασίας, τα οποία κρίνουμε ότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμα για την πορεία και την επιτυχία του εγχειρήματος.

Πριν απ’ όλα θα θέ­λα­με να διευ­κρι­νί­σου­με ότι θα προ­τι­μού­σα­με και σαφώς θα ήταν πολύ πιο χρή­σι­μο, αυτή η συ­ζή­τη­ση να είχε ξε­κι­νή­σει με ευ­θύ­νη και με πρω­το­βου­λία των επι­τρο­πών που ορί­στη­καν στη Συν­διά­σκε­ψη του Νο­έμ­βρη για να ετοι­μά­σουν τις ει­ση­γή­σεις και προ­συ­νε­δρια­κό διά­λο­γο στις Πο­λι­τι­κές Επι­τρο­πές (Π.Ε.). Δε­δο­μέ­νου όμως ότι κάτι τέ­τοιο δεν έχει λάβει χώρα, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν έχει καν ορι­στεί μέχρι στιγ­μής η ημε­ρο­μη­νία της Ιδρυ­τι­κής Συν­διά­σκε­ψης, ανα­λαμ­βά­νου­με αυτήν την πρω­το­βου­λία, λόγω και της κρι­σι­μό­τη­τας των ζη­τη­μά­των, όπως προ­α­να­φέ­ρα­με.

Το­νί­ζου­με  ότι επι­θυ­μία μας είναι η συ­ζή­τη­ση αυτή να ανοί­ξει ορι­ζό­ντια με­τα­ξύ των μελών της ΛΑΕ, αφε­νός προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί η συμ­με­το­χή και η έκ­φρα­ση όλων των από­ψε­ων και αφε­τέ­ρου προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σει ως έναυ­σμα, ώστε να ενερ­γο­ποι­η­θούν οι αντί­στοι­χες επι­τρο­πές, να ολο­κλη­ρώ­σουν τα κεί­με­να και να ορί­σουν ημε­ρο­μη­νία. Αυτή η ανά­γκη κρί­νε­ται αυτή τη στιγ­μή επι­τα­κτι­κή, αν μά­λι­στα λάβει κα­νείς υπόψη ότι η φυ­σιο­γνω­μία της ΛΑΕ μέχρι στιγ­μής επα­φί­ε­ται στις απο­φά­σεις και τις ανα­κοι­νώ­σεις μη εκλεγ­μέ­νων ορ­γά­νων, όπως και στους άτυ­πους κα­νό­νες εντός των Π.Ε., όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί μέσω της πρα­κτι­κής και βάσει της εκά­στο­τε σύν­θε­σης.

 

Τα ση­μεία λοι­πόν που θε­ω­ρού­με κρί­σι­μα έχουν ως εξής:

 

Α. Ως προς τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας:

 

1. Δεν έχου­με καμία αμ­φι­βο­λία ότι οι πά­γιες και αυ­το­νό­η­τες στην Αρι­στε­ρά αρχές για το ρόλο της βάσης και των πρω­το­βάθ­μιων ορ­γα­νώ­σε­ων θα απο­τυ­πω­θούν και στο μελ­λο­ντι­κό κα­τα­στα­τι­κό της ΛΑΕ. Θε­ω­ρού­με όμως κρί­σι­μο οι δια­τυ­πώ­σεις να πε­ρά­σουν στην πράξη και να μη μεί­νουν για μία ακόμη φορά στα χαρ­τιά –κι αυτό είναι ση­μα­ντι­κό να ξε­κι­νή­σει ήδη από τώρα. Για να μπο­ρέ­σουν στ’ αλή­θεια οι Πο­λι­τι­κές Επι­τρο­πές (Π.Ε.) να λει­τουρ­γή­σουν ως βάση συ­γκρό­τη­σης της ΛΑΕ, θα πρέ­πει να είναι κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο από απλός ιμά­ντας με­τα­βί­βα­σης της «γραμ­μής» και χώρος δια­μόρ­φω­σης «συ­σχε­τι­σμών», με γραμ­μι­κή εξάρ­τη­ση και ανα­φο­ρά προς τα «κε­ντρι­κά». Οι Π.Ε. θα πρέ­πει να απο­φα­σί­ζουν ελεύ­θε­ρα και δη­μο­κρα­τι­κά, να εκλέ­γουν τα δικά τους όρ­γα­να και να ενερ­γούν πο­λι­τι­κά στο χώρο ευ­θύ­νης τους (είτε χω­ρι­κό είτε επαγ­γελ­μα­τι­κό) με δικές τους απο­φά­σεις και πρω­το­βου­λί­ες –προ­φα­νώς βέ­βαια εντός του πο­λι­τι­κού πλαι­σί­ου όπως θα ορι­στεί και από το Ιδρυ­τι­κό Συ­νέ­δριο. Ήδη στις πε­ρι­πτώ­σεις όπου έχει εφαρ­μο­στεί μια τέ­τοια λει­τουρ­γία, έχει βρει με­γά­λη απή­χη­ση.

Πέρα από αυτό, ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία έχει η ορι­ζό­ντια επι­κοι­νω­νία των Π.Ε. με­τα­ξύ τους, καθώς και η ανά­δρα­σή τους με τα όρ­γα­να (Πο­λι­τι­κό Συμ­βού­λιο, Γραμ­μα­τεία), που δεν μπο­ρεί να είναι μόνο από πάνω προς τα κάτω, αλλά και το αντί­στρο­φο. Εξυ­πα­κού­ε­ται βέ­βαια ότι κάτι τέ­τοιο προ­ϋ­πο­θέ­τει κατ’ ελά­χι­στον και άμεσα την ανάρ­τη­ση όλων των ανα­κοι­νώ­σε­ων όλων των Π.Ε. στην ιστο­σε­λί­δα της ΛΑΕ, καθώς και την ορ­γά­νω­ση ενός δι­κτύ­ου με το οποίο θα μπο­ρούν μέλη και Π.Ε. να επι­κοι­νω­νούν και να αλ­λη­λε­πι­δρούν με­τα­ξύ τους. Ση­μα­ντι­κός σε αυτό το ση­μείο είναι ο τρό­πος κα­τα­νο­μής αρ­μο­διο­τή­των στα μέλη των Π.Ε., η οποία πρέ­πει να απο­φα­σί­ζε­ται από την ίδια την Π.Ε., με βάση τον πο­λι­τι­κό σχε­δια­σμό και τις ανα­γκαιό­τη­τες, για τον οποίο θα πρέ­πει να δοθεί ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα ώστε να μην ανα­πα­ρα­χθούν τυχόν προ­γε­νέ­στε­ρες άτυ­πες ιε­ραρ­χί­ες και «επε­τη­ρί­δες».

Βέ­βαια, δεν μπο­ρού­με να πα­ρα­βλέ­ψου­με ότι ακόμη και σή­με­ρα τρέ­χουν πολύ σο­βα­ρά πο­λι­τι­κά ζη­τή­μα­τα. Συ­νε­πώς, ο τρό­πος ορ­γά­νω­σης και λει­τουρ­γί­ας δεν μπο­ρεί να με­τα­τε­θεί για τον χρόνο μετά τη διε­ξα­γω­γή της Συν­διά­σκε­ψης. Αντί­θε­τα, θε­ω­ρού­με ότι θα πρέ­πει άμεσα να εφαρ­μο­στούν μέτρα που θα επι­τρέ­πουν σε όλα τα μέλη να συμ­με­τέ­χουν ισό­τι­μα. Ζη­τού­με λοι­πόν το ορ­γα­νω­τι­κό να ανα­λά­βει την ενη­μέ­ρω­ση και τον συ­ντο­νι­σμό όλων των Π.Ε. και να θέσει τις βά­σεις ώστε να διε­ξά­γε­ται η ορι­ζό­ντια επι­κοι­νω­νία με­τα­ξύ τους. Ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα θα πρέ­πει να δοθεί για την ενη­μέ­ρω­ση όλων των μελών σχε­τι­κά με τις απο­φά­σεις των Π.Ε. και των υπό­λοι­πων ορ­γά­νων, όπως και για τη διε­ξα­γω­γή ισό­τι­μου και ου­σια­στι­κού δια­λό­γου. Κυ­ρί­ως για να μην επα­να­λη­φθούν ξανά πε­ρι­στα­τι­κά, όπως αυτό με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της πε­ρι­φέ­ρειας Ατ­τι­κής. Να ση­μειω­θεί εδώ ότι ακόμη το Πο­λι­τι­κό Συμ­βού­λιο και η Γραμ­μα­τεία δεν έχουν πάρει θέση για ένα θέμα για το οποίο τους απευ­θύν­θη­καν πολ­λές Το­πι­κές Επι­τρο­πές της ΛΑΕ, με απο­φά­σεις τους.

 

2. Αν θέ­λου­με να χτί­σου­με μια άλλη αρι­στε­ρά, μα­κριά από το μο­ντέ­λο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που οδή­γη­σε σε αυτή τη χρε­ο­κο­πία, είναι ση­μα­ντι­κό να απο­φα­σί­σου­με και να δη­μιουρ­γή­σου­με έναν άλλο τρόπο συλ­λο­γι­κό­τη­τας. Χρεια­ζό­μα­στε συλ­λο­γι­κή ηγε­σία, και όχι «αρ­χη­γό». Το θέμα της συλ­λο­γι­κής ηγε­σί­ας όμως δεν είναι θέμα απλώς αριθ­μη­τι­κό. Είναι θέμα τρό­που λει­τουρ­γί­ας. Ένας δη­μο­κρα­τι­κός τρό­πος λει­τουρ­γί­ας και ισό­τι­μης πα­ρου­σί­ας στον δη­μό­σιο διά­λο­γο θα μας επι­τρέ­ψει και να ξε­φύ­γου­με από την ει­κό­να του «πρώην ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ», ακόμη και του «καλού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ», –καθώς σε κάθε πε­ρί­πτω­ση η ταύ­τι­ση με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δη­μιουρ­γεί συγ­χύ­σεις και αρ­νη­τι­κές εντυ­πώ­σεις, πράγ­μα που έχει επι­βε­βαιω­θεί και με το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών και δια­πι­στώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά στην επαφή μας με τον κόσμο– και να δη­μιουρ­γή­σου­με μια νέα φυ­σιο­γνω­μία για την ΛΑΕ. Και αυτή η δια­δι­κα­σία είναι ανα­γκαίο να ξε­κι­νή­σει από τώρα, λχ με την ισόρ­ρο­πη εκ­προ­σώ­πη­ση στα ΜΜΕ –με προ­σο­χή ως προς την επι­λο­γή των εκ­πο­μπών– όλων των πο­λι­τι­κών απο­χρώ­σε­ων, των ηλι­κια­κών και κοι­νω­νι­κών κα­τη­γο­ριών.

 

 

 

Β. Ως προς τις συμ­μα­χί­ες

Στα συ­μπε­ρά­σμα­τα της Συν­διά­σκε­ψης του Νο­έμ­βρη, γρά­φα­με: «η ΛΑΕ ανα­λαμ­βά­νει την ευ­θύ­νη που της ανα­λο­γεί για την υπό­θε­ση της Αρι­στε­ράς με στόχο την ανα­συ­γκρό­τη­ση και επα­νί­δρυ­σή της. Θα πά­ρου­με πρω­το­βου­λί­ες για να βα­θύ­νει ο διά­λο­γος των αρι­στε­ρών, ρι­ζο­σπα­στι­κών, αντι­μνη­μο­νια­κών δυ­νά­με­ων, των δυ­νά­με­ων που αντι­λαμ­βά­νο­νται τη ση­μα­σία ενός με­τα­βα­τι­κού προ­γράμ­μα­τος για την απαλ­λα­γή από τα μνη­μό­νια και το βρα­χνά του χρέ­ους και για τη ρήξη με την ευ­ρω­ζώ­νη. Στό­χος μας η δια­μόρ­φω­ση ενός κοι­νού πε­δί­ου, ενός «φό­ρουμ» δια­λό­γου και κοι­νών πρω­το­βου­λιών».

Στο επί­πε­δο αυτό δια­πι­στώ­νου­με ότι οι κι­νή­σεις που έχουν γίνει και οι πρω­το­βου­λί­ες που έχουν ανα­λη­φθεί δεν είναι επαρ­κείς και ικα­νο­ποι­η­τι­κές. Αντ’ αυτού, με τη συ­νέ­χι­ση των συ­νερ­γα­σιών με το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις στην αυ­το­διοί­κη­ση και τα σω­μα­τεία, δη­μιουρ­γού­με τις ακρι­βώς αντί­θε­τες εντυ­πώ­σεις, οι οποί­ες αξιο­λο­γού­νται αρ­νη­τι­κά από τους αν­θρώ­πους στους οποί­ους θέ­λου­με να απευ­θυν­θού­με. Το κοινό Δελ­τίο Τύπου με την ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ από την άλλη συ­νά­ντη­σε την απο­δο­χή του κό­σμου, πράγ­μα που μας οδη­γεί στο να συ­μπε­ρά­νου­με ότι πρέ­πει να κα­τευ­θυν­θού­με προς τις συ­νερ­γα­σί­ες με ορ­γα­νώ­σεις και δυ­νά­μεις της αρι­στε­ράς με σαφές αντι­μνη­μο­νια­κό, αντι­νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο και αντι­συ­στη­μι­κό στίγ­μα.

 

Γ. Ως προς το θέμα του ευρώ και της Ε.Ε.

 

Έχει κα­τα­στεί πλέον σαφές στο σύ­νο­λο του ελ­λη­νι­κού λαού ότι ευ­ρω­ζώ­νη και μνη­μό­νια είναι άκρως συ­νυ­φα­σμέ­να, και ότι δεν νο­εί­ται έξο­δος από το Μνη­μό­νιο χωρίς ρήξη με την ευ­ρω­ζώ­νη και την Ε.Ε.. Η αμ­φί­ση­μη προ­ε­κλο­γι­κή ρη­το­ρι­κή επ’ αυτού του θέ­μα­τος, σε μια κοι­νω­νία που είναι πλέον συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νη, συ­νέ­βα­λε φυ­σι­κά και στην εκλο­γι­κή απο­τυ­χία. Βέ­βαια, ανα­γνω­ρί­ζου­με ότι στις ανα­κοι­νώ­σεις και τις δη­μό­σιες πα­ρου­σί­ες των πε­ρισ­σό­τε­ρων στε­λε­χών το θέμα της εξό­δου από την ευ­ρω­ζώ­νη τί­θε­ται πλέον με σα­φή­νεια. Σε αυτή τη φάση όμως, θε­ω­ρού­με ότι είναι ανα­γκαίο να πά­ρου­με ξε­κά­θα­ρα θέση ότι η έξο­δος από την ευ­ρω­ζώ­νη ση­μαί­νει και σύ­γκρου­ση και έξοδο από την Ε.Ε..

Είναι ξε­κά­θα­ρο τι εί­δους ιμπε­ρια­λι­στι­κή ολο­κλή­ρω­ση είναι η Ε.Ε.. Η οδυ­νη­ρή εμπει­ρία της δήθεν «δια­πραγ­μά­τευ­σης» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους «εταί­ρους» έχει κα­τα­γρα­φεί και στη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου και δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια για άλλες υπο­σχέ­σεις «δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων» για να βγού­με από την ευ­ρω­ζώ­νη πα­ρα­μέ­νο­ντας στην Ε.Ε. σε συ­νεν­νό­η­ση με τους «εταί­ρους». Οι δε­σμεύ­σεις της Ε.Ε. δεν αφο­ρούν μόνο την ευ­ρω­ζώ­νη: τα ευ­ρω­ε­νω­σια­κά σύμ­φω­να, η TTIP, οι επι­τα­γές της ΚΑΠ, οι νο­μο­θε­σί­ες ενά­ντια στην ερ­γα­σία σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., το χτύ­πη­μα στα θε­μέ­λια της δη­μο­κρα­τί­ας, η συ­νερ­γα­σία με τη φα­σι­στι­κή κυ­βέρ­νη­ση της Oυ­κρα­νί­ας, η στάση της Ε.Ε. στο προ­σφυ­γι­κό και πολλά άλλα, δεί­χνουν ότι δεν είναι απλώς ζή­τη­μα νο­μί­σμα­τος και ευ­ρω­ζώ­νης. Δεν μπο­ρεί η πο­λι­τι­κή λο­γι­κή μας να αφή­νει αυ­τα­πά­τες σχε­τι­κά με το ρόλο της Ε.Ε. ή αυ­τα­πά­τες περί μιας «άλλης Ε.Ε.», ούτε μπο­ρεί να κι­νεί­ται στη λο­γι­κή μιας «συ­ντε­ταγ­μέ­νης εξό­δου από το ευρώ», η οποία θα γίνει μέσα από μια συμ­φω­νία με το ευ­ρω­σύ­στη­μα και θα βα­σί­ζε­ται σε ευ­ρω­παϊ­κές χρη­μα­το­δο­τή­σεις. Το αλή­στου μνή­μης «Πρό­γραμ­μα της Θεσ­σα­λο­νί­κης», που βα­σι­ζό­ταν σε χρη­μα­το­δο­τή­σεις του ΕΣΠΑ, απο­τε­λεί ακρι­βές πα­ρά­δειγ­μα αυτού που οφεί­λου­με να απο­φύ­γου­με.

Ο φόβος εξό­δου από την ευ­ρω­ζώ­νη, τη Σέν­γκεν και όλες τις άλλες συν­θή­κες αξιο­ποι­ή­θη­κε το κα­λο­καί­ρι, ώστε το ΟΧΙ να με­τα­τρα­πεί σε ΝΑΙ, και θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί και τώρα, προ­κει­μέ­νου να πε­ρά­σει το ασφα­λι­στι­κό και τα προ­α­παι­τού­με­να της «αξιο­λό­γη­σης». Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο που είναι οι ευ­ρω­παϊ­κές συν­θή­κες, μαζί με το μνη­μο­νια­κό νο­μι­κό οπλο­στά­σιο, που βρί­σκου­με συ­νε­χώς μπρο­στά μας ως φραγ­μό σε κάθε διεκ­δί­κη­ση, η βάση της καλ­λιέρ­γειας του δόγ­μα­τος ΤΙΝΑ και μά­λι­στα πλέον από τα «αρι­στε­ρά».

Πι­στεύ­ου­με πως η ΛΑΕ πρέ­πει να ηγη­θεί, ξε­κά­θα­ρα και με σα­φή­νεια, ενός με­γά­λου με­τώ­που ενά­ντια στο ευρώ και την Ε.Ε., για μια άλλη πο­ρεία στην οι­κο­νο­μία και την κοι­νω­νία. Η κοι­νω­νία είναι έτοι­μη να υπο­δε­χτεί μια τέ­τοια πρό­τα­ση και ήδη η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των ρευ­μά­των της αρι­στε­ράς να την υπο­στη­ρί­ξει με σθέ­νος.

Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή, χρεια­ζό­μα­στε ένα πρό­γραμ­μα εξό­δου, με εμ­βά­θυν­ση του με­τα­βα­τι­κού μας προ­γράμ­μα­τος, για την προ­ε­τοι­μα­σία της κοι­νω­νί­ας, που θα πρέ­πει να βγει μπρο­στά σε αυτή τη δια­δι­κα­σία ρήξης και σύ­γκρου­σης.

 

Τέλος, κρί­σι­μο για την πο­ρεία της ΛΑΕ είναι ένα ακόμη θέμα, το οποίο κατ’ επα­νά­λη­ψη θέ­τουν άν­θρω­ποι που διά­κει­νται θε­τι­κά προς αυτήν. Συ­γκε­κρι­μέ­να, το θέμα αυτό αφορά στην ανά­γκη να απο­κα­λυ­φθούν πλη­ρο­φο­ρί­ες σχε­τι­κά με το κυ­βερ­νη­τι­κό εξά­μη­νο, οι οποί­ες αφε­νός θα επι­τρέ­ψουν στη δη­μιουρ­γία μιας σω­στής ει­κό­νας για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σή­με­ρα (κυ­ρί­ως σε κόσμο που έχει ακόμη αυ­τα­πά­τες για τις «καλές του προ­θέ­σεις»), και αφε­τέ­ρου θα δώ­σουν τις απα­ραί­τη­τες εγ­γυ­ή­σεις σε ό,τι έχει να κάνει με την ορι­στι­κή μας ρήξη με το πα­ρελ­θόν.

Αν και είναι αρ­κε­τοί αυτοί που πι­στεύ­ουν ότι αυτή η συ­ζή­τη­ση δεν πρέ­πει να γί­νε­ται δη­μό­σια, γιατί απο­δυ­να­μώ­νει τη ΛΑΕ, θέ­λου­με να επι­ση­μά­νου­με ότι οι εντυ­πώ­σεις που αντλού­με εμείς κα­θη­με­ρι­νά από τους χώ­ρους στους οποί­ους κι­νού­μα­στε είναι ακρι­βώς οι αντί­θε­τες. Αυτό που πραγ­μα­τι­κά μας απο­δυ­να­μώ­νει είναι το μη κα­θα­ρό πο­λι­τι­κό στίγ­μα, η έλ­λει­ψη ξε­κά­θα­ρης στά­σης για το τι θέ­λου­με και το πώς βλέ­που­με τη ΛΑΕ. Συ­νο­πτι­κά, λοι­πόν, αν μπο­ρού­σα­με να πούμε με μια φράση όλα τα πα­ρα­πά­νω θα ήταν η εξής: Έχου­με δι­δα­χθεί από τα λάθη μας και δεν εί­μα­στε δια­τε­θει­μέ­νοι να τα επα­να­λά­βου­με.

 

Υπο­γρα­φές (*)

 

Δη­μή­τρης

Αλε­ξί­ου

Π.Ε. Αγ. Πα­ρα­σκευ­ής

Ελένη

Αν­δριο­πού­λου

Π.Ε. Β. Κέρ­κυ­ρας

Κώ­στας

Αντω­νιά­δης

Π.Ε. Β' Θεσ­σα­λο­νί­κης

Γιάν­νης

Αυ­γέ­ρος

Π.Ε. Καλ­λι­θέ­ας

Αθηνά

Βλα­χο­γε­ώρ­γου

Π.Ε. Εύ­βοιας

Γε­ωρ­γία

Γκαρ­δα­λί­νου

Π.Ε. Καρ­δί­τσας

Μαρία

Δη­μη­τριά­δη

Π.Ε. Κο­ριν­θί­ας

Βιρ­γι­νία

Κα­λα­μπού­κη

Π.Ε. Άρτας

Μά­ριος

Κα­λο­με­νό­που­λος

Π.Ε. Νέας Σμύρ­νης

Αγ­γε­λι­κή

Κα­ρά­πα

Π.Ε. Εύ­βοιας

Ευ­τυ­χία

Κο­λέ­κα

Π.Ε. Χαλ­κί­δας

Πα­να­γιώ­της

Κο­λο­βός

Π.Ε. δι­κη­γό­ρων

Δη­μή­τρης

Κόρ­κας

Π.Ε. Κο­ριν­θί­ας

Στα­μά­της

Κυ­ρια­κά­κης

Π.Ε. Κο­ρω­πί­ου

Πα­ντε­λής

Μέ­λιος

Π.Ε. Αγρι­νί­ου

Σπύ­ρος

Μη­τσέ­λος

Π.Ε. Θε­σπρω­τί­ας

Αγ­γε­λι­κή

Μου­ζα­κί­τη

Π.Ε. Κέρ­κυ­ρας

Ανα­στα­σία

Μπά­λα­ρη

Π.Ε. Πά­τρας

Πα­ντε­λής

Πε­τα­λάς

Π.Ε. Και­σα­ρια­νής

Σπύ­ρος

Σκα­μνέ­λος

Π.Ε. Άρτας

Ιωσήφ

Σπάρ­τα­λης

Π.Ε. Ρόδου

Γιώρ­γος

Στά­θης

Π.Ε. Κο­ρω­πί­ου

Σπύ­ρος

Στο­γιάν­νης

Π.Ε. Ρόδου

Τάσος

Συρ­γιαν­νί­δης

Π.Ε. Καλ­λι­θέ­ας

Ανα­στα­σία

Τέ­κνου

Π.Ε. Πο­λι­τι­σμού

Νι­κό­λα­ος

Τζα­χρή­στας

Π.Ε. Χαλ­κί­δας

Έφη

Τριά­ντη

Π.Ε. Πε­τρα­λώ­νων

Γιάν­νης

Φλω­ρά­κης

Π.Ε. Πα­λή­νης

Στέλα

Χρι­στο­φο­ρί­δου

Π.Ε. Κα­βά­λας

 

 

(*) Η συ­γκέ­ντρω­ση υπο­γρα­φών συ­νε­χί­ζε­ται στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  και η λίστα με τους υπο­γρά­φο­ντες θα ανα­νε­ώ­νε­ται σε τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα.

Αναζήτηση

Γνώμες